Need For Speed yıllardır inişli çıkışlı bir grafiğe sahip olmasına rağmen en iyi yarış serilerinden birisidir. 2003 yılında “Fast And Furious” filminden esinlenilerek yaratılan Need For Speed: Underground oyunu, yarış oyunları dünyasında bir kilometre taşıdır. Underground oyunuyla birlikte bizlere hayal gücümüzden faydalanabilme imkanı sunulmuş, hep hayallerimizdeki arabayı sonunda sanal alemde de olsa oluşturabilmiştik. Hatta biraz daha ileri giderek NFS: Underground’ın Türkiye’ye modifiye araba kültürünü getiren oyun olduğunu söyleyebilirim. Underground fırtınasından sonra EA bizlere oyunun ikincisini de sunmuştu. Underground 2′deki en büyük değişim ise oyunu açık bir dünyada oynuyor olmamızdı. Yani artık yalnızca yarışlarda araba sürmek zorunda değildik, şehir içinde de araba sürüyorduk. İlki gibi bu oyunda tuttu ve ardından 2005 yılında NFS: Most Wanted piyasaya sürüldü. Yine şehirde özgürce dolaşabiliyorduk, ancak bu sefer yalnızca gecelerin adamı değildik, yeraltından çıkmıştık. Oyunda gün batımı, gün doğumu, öğlen ya da gece gibi günün değişik zaman dilimlerinde yarışlar yapabiliyorduk. Ancak Most Wanted’dan sonra EA yine yapacağını yaparak seriyi bir düşüşe soktu. NFS: Carbon çoğu oyuncuya önceki oyunların tadını vermedi, NFS: Pro Street’le EA, NFS serisini sokaklardan ve özgür bir dünyadan çıkarıp yarış pistine soktu, ancak sanırım bu oyun pek tutulmadı ki NFS serisi 2008 yılında çıkan Undercover oyunuyla tekrar sokaklara geri döndü. Ama bu geri dönüşüm de serinin düşüşünü engelleyemedi ve EA Games NFS için yeni bir başlangıç kararı alarak NFS: Shift için Slightly Mad Stüdyoları’nı görevlendirdi.

YENİ BİR BAŞLANGIÇ
Oyunun kariyer moduna ilk başladığınızda sizden bir test sürüşü yapmanız isteniyor ve bu test sürüşündeki başarınıza göre oyun size bir takım seçenekler sunuyor. Örneğin virajlara geldiğinizde arabanızın hızının otomatik olarak azalması ya da oyunun daha kolay olması gibi. Bu sunulan tablo sizin yeteneklerinize göre ayarlanmış, içinde siz oyunu oynarken oyunu kolaylaştıracak özellikler barındırıyor. İsterseniz bu seçenekleri değiştirebilirsiniz ancak bu sefer de oyunda zorlanmanız işten bile değil.  Sizin için en uygunu bu verilen seçenekleri kabul etmeniz olacaktır.

NFS: Shift oyunuyla birlikte yeniden yarış pistlerindeyiz, ancak Shift, Prostreet kadar başarısız bir yapım değil. Hatta NFS serisi için oldukça başarılı bir yeniden başlangıç oyunu olduğunu söyleyebilirim. Sokaklarda özgürce dolaşmayı sevenler, bu oyun karşısında biraz üzülmüş olabilirler ancak oyunu oynadıkça pistlerde yarışmanın da bir hayli zevkli olduğu ortaya çıkıyor.

Most Wanted, Carbon gibi oyunların aksine Shift’de bir senaryo mevcut değil, klasik bir yarış oyunu olarak tasarlanmış Shift. Oyun 4 farklı aşamaya ayrılmış, bütün yarışmacıların amacı ise World Tour’a katılabilmek. Her aşama da kendi içinde drift, zamana karşı yarış ve eleme gibi değişik yarış türlerini barındırıyor. Bu yarış türlerinde belli sayıda yıldızlara sahipler. Amacımız bu yıldızları kazanarak kapalı kademeleri ve yarışları açmak. Oyunun sistemi ilk başlarda biraz karışık gelebilir. Yıldızlara yarışı ilk 3′de tamamladığınızda ve yarış esnasında bazı amaçlara ulaşıp puan kazandığınızda sahip oluyorsunuz. Oyunda yarışlar esnasında iki farklı puan kazanma yolu var, biri “Precision” diğeri ise “Agression”. Precision puanları oyundaki yaptığınız yarış çizgisinde gitme, öbür arabaların arkasında draft yapma ve viraj alma gibi güzel hareketlerden ötürü veriliyor. Agression puanları ise yarış anında diğer sürücülere yaptığınız pisliklere karşılık veriliyor. Precision puan sistemi neyse de, Agression puan sistemi oyunda bir hayli garip durmuş. Çünkü gerçek bir yarış sürücüsünü arabasını bir silah gibi kullanırken pek göremezsiniz.

Oyunda kademe atladıkça kullanabilmeniz için yeni araçlar ve parçalar açılıyor. Evet bu oyunda da EA bizleri arabalarımızı modifiye etme seçeneğinden mahrum bırakmamış, ancak modifiye seçeneklerinin ilk Underground’daki kadar çeşitlilik göstereceğini düşünmeyin bile. Oyunda 72 adet kullanılabilir araba var. Bu sayı oyunun diğer rakipleriyle kıyaslandığında elbette ki yetersiz, ancak oyun için seçilen klasik ve spor arabalar tam isabet olmuş. Oyunda Honda Civic ya da Volkswagen Golf gibi sıradan arabalar varken,  Porsche Cayman ya da Lamborghini Gallardo gibi günlük hayatta pek göremeyeceğimiz arabalarda mevcut. Araba modellemeleri uzaktan harika gözükse de yakınlaştığınızda gerçekçiliklerini yitiriyorlar, ancak araba hasar modellemeleri fena sayılmaz, ancak yine mükemmel değil. Bazen, “Bu hızla çarptığım halde bu kadar az hasar alınır mı?” diye düşünüyorsunuz. Ayrıca next-gen grafikler göz önüne alındığında oyundaki hasar modellemelerinin daha iyi olması gerekirdi diye düşünüyorum.

HIZLI DÜŞÜN, DAHA HIZLI SÜR(ME)
Oyunda kariyer mod dışında “Quick Race” ve “Time Trial” seçenekleri de mevcut. Quick Race modunda yarışacağınız arabayı ve yarış pistini seçerek yarışıyorsunuz, Time Trial modunda ise zamana karşı yarışıyorsunuz. Ayrıca oyunda 8 kişiye kadar multiplayer desteği de mevcut.

NFS: Shift’i serinin diğer oyunlarından öne çıkaran yenilik ise “kokpit görüş açısı”. Bu açıyla birlikte kendinizi gerçekten de sürücü koltuğundaymışsınız gibi hissediyorsunuz. Doğrusu bu tarz bir görüş açısını daha önceden nasıl yapımcılar gözden kaçırmış anlayamadım. Sizlere kısaca bu görüş açısındaki gerçekliklerden bahsedeyim. Örneğin yarış pistinin dışına çıktınız ve kenardaki taşlıkların üzerinde ilerliyorsunuz. Bu durumda gerçekte ne olurdu, tabi ki sarsılırdınız, işte Shift’de de bu tarz bir durumda aynen böyle oluyor, sanki gerçekten de sarsılıyormuşsunuz hissi sizlere veriliyor. Peki sürüş esnasında aniden hızlanırsanız ya da yavaşlarsanız ne olur? İleri, geriye doğru sarsılırsınız. Hızla giderken sağa ya da sola manevra yaparsanız aksi yöne hafif bir savrulma yaşarsınız. Slightly Mad bunları da unutmamış ve oyuna aynen yansıtmış. Tüm bunlarla kendinizi gerçekten de arabanın içindeymişsiniz gibi hissediyorsunuz. Gerçeklikler bunlarla da sınırlı değil. Diğer yarış oyunlarında ne kadar hızlı gitseniz de kaza yaptığınızda, sadece arabanız hasar alıyordu ya da o bile olmadan yolunuzu devam ediyordunuz. Shift’de ise durum farklı. Eğer hızla giderken bir kaza yaparsanız görüş yeteneğinizi bir süre kaybediyorsunuz, sürücünüz nefes alış şekli değişiyor, kalp atışlarını duyuyorsunuz, sürücünüz kendinden geçiyor ancak bu birkaç saniyelik bir durum. Bu süre çarpma şiddetinize göre değişiyor. Bu yüzden Shift’de diğer oyunların aksine gönül rahatlığıyla gazı sonuna kadar kökleyemiyorsunuz, çünkü aşırı hızın sonu felaket olabilir.

Seri Shift oyunuyla birlikte simülasyon sınıfına geçiş yapmış oldu. Bu da oyunun klavyeyle oynanmasını bir hayli zorlaştırıyor. Oyunu rahat bir şekilde oynamak istiyorsanız bir adet direksiyon kontrol takımı edinmenizde yarar var. Böylece sürüş tadını son noktasına kadar hissedebilirsiniz.

Oyundaki araba kontrolleri buna rağmen başlarda yine de biraz zor gelebilir, ancak bu da oyunun gerçekçiliğinden kaynaklanan bir durum. Saatte 200 kilometre hızla giderken arabanızı rahatlıkla kontrol edebilmeyi bekleyemezsiniz. En ufak bir hatadan sonra durumu toparlamak bir hayli zor oluyor. O yüzden virajlarda rakipleriniz yavaşladığında siz daha da hızlanıp onları geçmeye kalkmayın, yol dışına savrulursunuz. Size tavsiyem tamamen kontrollü yarışlar çıkarmanız, tıpkı gerçekten araba sürüyormuş gibi.

Oyunun grafiklerinde de önceki oyunlara göre bir toparlanma söz konusu. Daha önce de dediğim gibi araba tasarımları uzaktan oldukça gerçekçi görünüyor. Yarışları izleyen seyirciler 3 boyutlu olarak tasarlanmış. Yoldaki güneş gölge oyunlarının arabanızın konumuna göre şekillenmesi hoş olmuş. Ayrıca arabanızın camındaki çizikleri, hatta tozları dahi görebiliyoruz ve yolda oluşan teker izlerini de atlamamak gerek tabi ki. Bunlar da yapımcıların oyunu tasarlarken en ufak bir ayrıntıyı bile hesaba kattıklarını gösteren bir delil.

EA oyunlarının yapımcısı hangi stüdyo olursa olsun o oyunun sesleri son derece başarılı oluyor. Bu EA’den kaynaklanan bir başarı mı, yoksa sadece şans mı bunu bilemiyorum, ancak bir oyunda EA logosu da yerini almışsa o oyunun seslerinde maksimum gerçekliği, müziklerinde ise maksimum coşkuyu buluyorsunuz. NFS: Shift oyununda ise, sesler yine oyuna damgasını vuruyor. Araba sesleri kendinizi gerçek bir yarış pistinde hissetmenizi sağlıyor ve sizi tamamen oyunun atmosferine kenetliyor. Hatta kaliteli bir ses sistemine sahipseniz, komşularınızdan gürültüden rahatsız olduklarına dair şikayetler bile alabilirsiniz.

BİTİŞ ÇİZGİSİ
NFS: Shift seriye yeni bir başlangıç yapma kararı alan EA için başarılı bir başlangıç olmuş. Umarız EA bu başarılı grafiğini arttırarak sürdürür ve geçmişte yaptığı hataları tekrarlamaz. Eğer başarılı ve tutkulu bir yarış oyunu oynamak istiyorsanız sizlere NFS: Shift’i gözüm kapalı önerebilirim, eminim pişman olmazsınız. Görüntü ve ses kalitesi ve de seriye yeni eklenen kokpit görüş açısıyla birlikte NFS: Shift piyasadaki diğer kaliteli yarış oyunlarından geri olmadığını fazlasıyla ispatlıyor. Güzel oyunlu günler.

Etraf gitgide kararmaya başladı. Artık bu puslu görüşün çevredeki dumandan mı, yoksa ağırlaşan göz kapaklarımdan mı olduğunu kestiremez oldum. Esirdim, yorgundum, bir o kadar da aç ve uykusuz. Kendinizi böylesine umutsuz dakikalar geçirirken bulduğunuzda, inanın ” ölüm ” lafı bile kulağa ninni gibi geliyor.

Yarı baygın bir biçimde yerde yatarken, artık herşeyin bittiğini düşünüyorum. Ne de olsa birazdan sıra bana gelecek. Düşman askerinin tutsaklarını yaşatmak gibi bir huyu yok. Kaderi kabullenmek mi, yoksa savaşın yorgunluğu yüzünden mi bilmem, artık neredeyse umursamayacak durumdayım. Herşeyin bittiğini düşündüğüm anda, tanıdık bir ses ile irkiliyorum ve kendime geliyorum…

- Kalk dostum, bu kez de ölümden yırttın!

Call of Duty serisi, FPS türünü seven tüm oyuncuların kalbinde vazgeçilmez bir yere sahip oldu. Hele ki klasik 2. dünya savaşı atmosferinden sonra Infinity Ward’ un COD hayranlarına sunduğu Call of Duty 4: Modern Warfare ile seri bambaşka bir soluk kazandı. COD 4′ ü oynayıp bitirdikten sonra beklentilerimiz serinin modern zamanlı bir senaryo ile devam etmesinden yanaydı. Ama Treyarch’ ın 2. Dünya Savaşı ile henüz işi bitmemişti.

Şimdiye kadar gelmiş geçmiş en iyi 2. Dünya konulu FPS oyununu yapacağız…

Evet, Treyarch Studios böylesine kendinden emin bir iddia ile Call of Duty: World at War’ u tanıttı. Serinin hayranı ve Modern Warfare’ in izlerini taşıyan oyuncular olarak, haliyle bazılarımız bu fikire önyargı ile yaklaştık. Yine de ard arda gelen videolar ile Treyarch bizi World at War konusunda iyi telkin etmiş olacak ki, bir süre sonra çoğumuz bu önyargıyı bir kenara bırakıp merakla World at War’ u beklemeye başladık.

Tabii bu konuda Infinity Ward’ un Treyarch Studios’ a uzattığı dost elini de unutmamak gerekir. Çünkü World at War, tamamen Modern Warfare üzerine geliştirilen bir oyun oldu. Bakalım seri Modern Warfare ile taptaze bir soluk aldıktan sonra, yeniden 2. Dünya Savaşı temasına dönerek nasıl bir gidişat sergilemiş…

Oyunun tek kişilik senaryo modunda Amerika ve Rusya cephelerinde yer alacağız. Oyunun Amerikan cephesinde Pasifik kıyılarında Japonlara karşı yer alırken, Rus cephesinde ise Avrupa’ da Almanlara karşı çarpışıyoruz ( zaten FPS oynayıp da Nazi öldürmeden yatarsak gece rahat uyuyamıyoruz değil mi arkadaşlar ). Senaryo modunun bölümden bölüme iki cephe arasında yaptığı geçişler ustaca bir biçimde kurgulanmış. Tabii senaryodaki en önemli unsurlardan biri de, oyunda yöneteceğimiz Miller & Dimitri ‘nin ölüme bir nefes kadar yakın olduğu bir anda kurtarılması. Evet, bu konuda Treyarch’ a hakkını vermek gerekir ki, senaryonun kurgulanma biçimi oyuncuyu savaşın içerisinde hissettirecek kadar güçlü.

Oyunda yer alan mekanlar, kurgulanan çatışmalar ve görevler oldukça sürükleyici. Zaten bu konuda Treyarch’ ın World at War ile COD serisini sekteye uğratması düşünülemezdi bile. Mekan tasarımları ve grafikler oyunun sürükleyiciliğini destekleyecek yönde. Ama açık konuşmak gerekirse Modern Warfare’ den sonra eski tip silahlarla oynamanın az da olsa eksiklik hissi yarattığını söyleyebilirim. Eh, tabii oyuna yeni dahil olan flamethrower ( alev makinesi ) ve molotof kokteyli gibi unsurları görmek güzel. Ama nedense bombaların önceki COD serilerine göre daha zayıf bir etkisi olduğu izlenimine kapıldım. Yine de silahlar ve silah sesleri 2. Dünya Savaşı ortamını hissetirecek nitelikte.

Oyun boyunca savaşacağınız Alman ve Japonlara değinmek gerekirse, genel olarak yapay zeka başarılı. Hatta bazı yerlerde beklentinizin üzerinde bir biçimde savaşabiliyorlar sizinle. Tabii bazen keklik gibi boş boş sağa sola bakan düşmanlar da görmek mümkün. Ama gözünüze takılacak 1-2 ufak hatayı göz ardı edebilirseniz, Treyarch’ ın iddiasını yerine getirdiğini söylemek mümkün. 2. Dünya Savaşı konusunda umarım Treyarch’ dan sonra ” Bakın bi durun, biz daha güzel 2. Dünya Savaşı konunu FPS yapıcaz ” diyen bir firma çıkmaz umarım. Neden derseniz, 2. Dünya Savaşı konusunda doymuş bir oyuncuydum. Treyarch’ ın World at War’ u iyi bir yemeğin üzerine yenen tatlı gibiydi. Ama bir porsiyon daha ikram edilirse, hazımsızlık yaratacak duruma geldi ( tabii bu dediklerim 2. DS için geçerli, World at War için değil ).

Oyunun en büyük yeniliklerinden biri ise co-op mode ile 4 kişiye kadar senaryo modu desteği. COD oynamayı seviyorum ama gezdiğim, gördüğüm, yaşadığım anca COD muhabbeti yaparken paylaşabildiğim birşey diyorsanız, bu kez senaryo modunu birebir arkadaşlarınız ile paylaşmanız mümkün. Tabii oyunda yer alan Death Card’ ları da unutmamak gerekir. Bu Death Card’ lar sayesinde oyun içi bazı hileleri aktif etmek mümkün ( örn: kafadan vurduğunuz bir düşmanın patlayarak etrafa hasar vermesi gibi ). Tabii bunlara aslında hile demektense oyuna değişik tatlar ekleyen bir takım eklentiler demek daha doğru olur. Çünkü öyle sıkıştığınızda ” God mode ON ” gibi bir Death Card edinmeniz pek mümkün değil

Co-op modunun yanısıra Modern Warfare ile tanıştığımız zengin Multiplayer moduna da değinmek lazım. Tahmin ediyorum ki daha oyun çıkmadan birçoğunuz oyunu Multiplayer demo olarak denemiştir. Sistem olarak genelde Multiplayer özelliği COD 4 sistemi ile fazlası ile örtüşür durumda. Oynadıkça toplayacağınız XP puanları ile kullandığınız silahların daha çok hasar vermesini, zırhınızı, sağlık durumunuzu vb özellikleri yeniden ayarlamanız mümkün. Ülkemizde oldukça popüler bir biçimde oynanan COD 4′ ü çoğunuzun bildiğinizi varsayarak, World at War’ daki Multiplayer sisteminin kısa sürede ustası olacağınıza eminim.

Bu arada öldürdüğü Nazi askerlerine üzülenler varsa, senaryo modu sonrası aktif olan Zombie moduna girerek, bu arkadaşların gönlünü almayı deneyebilir Evet, şaka bir yana, World at War’ un en keyifli yanlarından biri de bu Zombie modu, bu yüzden kesinlikle bu modu pas geçmeyin

Helal sana Treyarch Studios!

Ufak tefek 1-2 aksaklık dışında görsel anlamda olsun, ses ve efektler olsun, hikayesi ve sürükleyiciliği olsun, World at War, Treyarch’ ın söz verdiği kadar başarılı bir oyun olmuş. Şimdiye kadar yapılan en iyi 2. Dünya Savaşı oyunu olacak diyorlardı, oldu da. World at War konusunda eksik olan tek şey, Modern Warfare’ de karşılaştığımız yeni soluk. Evet, COD serisi 2. Dünya Savaşı konusunda en başarılı örneklere yer veren bir seri, ama Modern Warfare bize gösteriyor ki, COD serisi sadece 2. Dünya Savaşı teması ile sınırlı bir seri değil. Treyarch’ a bizlere sunduğu bu güzel oyundan dolayı teşekkür ediyoruz ve Infinity Ward’ un geliştireceği yeni Call of Duty’ i sabırsızlıkla bekliyoruz.

Hep onun suçu… PlayStation’ın sadece futbol oyunundan ibaret olduğunu sananlar hep o oyun yüzünden bu yanılgıya düştüler. Hep o oyun yüzünden kilolarca (Evet, kilolarca!) baklavalar kaybedildi! Pro Evolution Soccer’dan başka bir oyun değil sözünü ettiğimiz oyun. Ezeli rakibi FIFA serisini geçebilmek için var gücüyle çalışan Konami, bakalım seriye getirebileceği yenilikler ile bu amacına ulaşabilecek mi… İşte -Konami’nin deyimiyle- adeta bir “futbol simülasyonu” iddiasıyla hazırlanan oyunla ilgili elimize ulaşan son haberler, gelişmeler ve yenilikler.
Ronaldo topla birlikte hızla ilerliyor!PES 2009 ve önceki oyunlarda sıklıkla yaşadığımız olaydı top hakimiyeti yüksek olan bir oyuncuyla kaleye kadar ilerlemek. Ronaldo ve Messi gibi teknik oyunculardan topu alabilmek için kart görmeyi bile göze alırdık. PES 2010’da ise ceza sahasına kadar bir oyuncuyla haldır haldır koşma alışkanlığı olanlar biraz üzülecek. Çünkü -eskisine oranla- bir ya da birkaç oyuncuyla gole gitmek oldukça zorlaşıyor. Ne var ki Messi gibi oyuncularla iki – üç oyuncuyu geçmek hala mümkün olacak.

Mark Lawrenson ve Jon Champion ikilisinin yorumları ise pozisyonlara daha gerçekçi yaklaşacak. Yapılan bir faulden, atılan bir golden ya da kaçırılan bir şuttan sonra yapılacak yorumlar daha mantıklı ve farklı olacak. Ayrıca yorumcular, önceki oyunlara da gönderme yapabilecekler ve hatta kullanacağınız penaltı öncesi bir önceki maçta kaçırdığınız penaltıdan bahsedip sizi daha da bir strese sokacaklar!
Taraftar olmadan asla!

PES 2009’u ilk oynamaya başladığımızda serinin bir önceki oyunuyla kıyaslayıp “Vay be… 2008 ne kadar kötüymüş meğer.” dedik hepimiz. Sanırım bu değerlendirmeyi her yeni çıkan PES ile tekrarlamaya devam edeceğiz. Çünkü PES 2010’da, çimenlerden oyuncu modellemelerine kadar her şey çok daha iyi bir görünüme bürünecek. Çimenler PES 2009’dakinden çok daha yüksek çözünürlükte ve detaylı olacak. Taraftarlar ise -nihayet- üç boyutlu tasarlanıyor. Her ne kadar “klon” seyirciler de olsalar üç boyutlu taraftarlar maçın atmosferinde büyük rol oynayacak. Yeni oyunda kullanılacak aydınlatma sistemiyle de gerçekçilik adına en iyi görüntü elde edilmesi hedefleniyor.
PES 2010’da, önceki oyunda var olan birçok hareket, pas, topla yürüme, kafa vuruşları, çalım ve şut atmalar yer alacak. Bunlara ek olarak yeni bir çalım tekniği de geliştiriliyor. Gamepad’in L1 tuşuyla gerçekleştireceğimiz bu çalım, oyuncunun bir anda durup aniden hızlanmasından ibaret olacak. Göğüs kontrolü gibi yeni animasyonların da ekleneceği PES 2010’da, kalecilerin hareketlerinde ve topu oyuna sokuşlarında da yeniliklerin olması kuvvetle muhtemel.
PES 2010’da bizleri bekleyenler arasında daha yavaş bir oynanış da yer alıyor. FIFA 09’daki kadar olmasa da PES 2009’daki oynanışa göre daha yavaş bir futbol sergileyeceğiz. Yavaş oynanışın sıkıcı ya da hareketsiz bir futbol anlamına gelmeyeceğini hemen belirtelim. Önceki oyunlardaki gibi defansı çabucak geçmenin çok daha zorlaşacağı yeni oyunda, böylece çok daha gerçekçi bir oynanışla karşı karşıya olacağız.

Taktik ne hocam?

Taktik menüsünde de epey bir değişikliklere gidiyor Konami. Getirilen yeni “sürgü” sistemiyle 0’dan 100’e kadar olan bir derecelendirme sistemiyle takımımızın taktik anlayışını belirleyeceğiz. Taktik ekranında takımımızın defansif tutumunu, oyuncuların birbirleriyle olan uzaklıklarını, oyuncuların bir pozisyonda takım arkadaşına destek verme derecelerini, kanatlardan mı yoksa göbekten mi atakları geliştireceğimizi, pres yapma seviyemizi ve bunlara benzer daha birçok taktiksel detayı görebilecek ve takımımızın sisteminde istediğimiz şekilde düzenlemeler yapabileceğiz. Taktiklerin PES 2010’da büyük bir önemi var. Örneğin; Liverpool ile 4-5-1 dizilişinde, Torres’i hücumda tek başına bırakırsanız, takımınızdan pek bir verim alamazsınız. Bu diziliş yerine 4-3-3 oynayarak, orta alanda çok pas yapıp kanatlardan sağlı – sollu ataklarla rakibinizi ambale edebilir, çok daha rahat golle tanışabilirsiniz. Ayrıca oyunda seçtiğiniz takımın da önemli olduğunu belirtmekte fayda var. Barcelona ile oynarken diğer takımlardan çok daha yüksek bir tempoda oynamanız gerektiğini, Messi gibi kilit rol oynayan bir oyuncudan en yüksek verimi alacak şekilde planlar yapmak zorunda olduğunuzu da aklınızdan çıkarmayın. Oyundaki pres seviyesi de oyuncularınızın inatçılığını etkileyen bir faktör. Pres derecesi 100 üzerinden 80 olan bir takımda, karşı takımın gol atması için tüm kontrollerden elinizi çekseniz dahi birkaç oyuncunuzun hala topun peşinden koştuğunu görebilirsiniz.
PES 2010’daki şut sistemi de selefiyle benzer özellikler taşıyacak. PES hayranlarından gelen talepler üzerine belli başlı orta saha oyuncularının uzaktan şut çekebilmelerine daha çok imkan sağlanacağını belirten Konami, Gerrard ve Ronaldo gibi oyuncuların bu şutları çekebilmeleri için kolay kolay boşluk bulamayacaklarını da söylemeden geçmiyor. Kulüplerin güç dengeleri için de epeyce vakit harcayan Konami çalışanları, aynı özeni milli takımlar için de gösterdiklerini belirtiyorlar. Bunların yanı sıra, Benzema, Pato, Nasri, Eto’o, Messi, Klose ve Anelka gibi dünya çapındaki yıldız oyuncuların gol sevinçlerini de PES 2010’da görebileceğiz. Hakemler ise avantaja bırakma kararlarını daha sık verecekler. Böylece oyunun heyecanı bir an olsun duraksamadan devam edecek.
Yapay zekadan konuyu açmışken, oyuncuların davranışlarından da bahsedelim. Takımınızın maçın büyük bir bölümünü önde götürdüğü bir maçta, kazanmanıza sayılı dakikalar kalmış artık ancak o da ne? Ceza sahanıza gelen tehlikeli bir topa yapay zekanın kontrolündeki oyuncunuz kayarak müdahale etmek istiyor! Zamanlamayı ayarlamayan yapay zeka top yerine rakip oyuncunun ayağına hamleyi yapınca penaltı kararı kaçınılmaz oluyor. Siz de saçınızı başını yoluyorsunuz tabii ki. İşte bu tür “aksaklıkların” giderilmesi üzerine çalıştıklarını belirten Konami, PES 2010’da bu tür olayların olmayacağının altını çiziyor. Konami’nin düzelttiği diğer noktalardan biri de serbest vuruş anında oyuncuların hareketsiz kalmasıyla ilgili. Serbest vuruş anında ve sonrasında oyunculara yön verebilecek olmamız, oyunun her noktasında hakimiyetin bizde olacağının bir göstergesi. PES fanatiklerinin oyunun 2009 sürümünde sıkça karşılaştıkları bir diğer durum ise kaleciden geri dönen toplar idi. Rakibin şutunu bin bir zorlukla kurtardıktan sonra dönen topun yine rakibin önüne düşmesi ve bu pozisyonun golle sonuçlanması insanı çıldırma noktasına getiren anlardan biriydi. Ne mutlu ki PES 2010’da bu tür golleri daha az göreceğiz.
Kalecilere getirilen “iyileştirme” sayesinde, eskiye oranla kaleciler çok daha iyi pozisyon alabilecek, kurtarışlar yapabilecek. Penaltılar ise tam anlamıyla bizim kontrolümüzde olacak. Yön tuşlarına basma şiddetimizden, şutu çekerkenki vuruş şiddetine kadar penaltıyı kaçırma ihtimali yaratan her türlü etmen bizim kontrolümüzde olacak. Kaleciler ise penaltı sırasında tereddütte kalıp tıpkı gerçek hayattaki gibi yerlerinden kımıldayamayacak.

Efsane olmak

Oyunun tek kişilik modunda da yenilikler bizleri bekliyor. Master League’de PES puanları yerine gerçek paralar yer alacak. Lisanslı Şampiyonlar Ligi ve Avrupa Ligi modlarındaki kontrat sistemi daha gerçekçi bir hal alacak. Böylece Avrupa’da top koşturan oyunculara yaptığınız teklifler daha cazip bir hale gelecek. Lisans konusuna değinmişken; Manchester United ve Liverpool, Premier Lig’de lisans hakları satın alınmış kulüpler. Tüm İspanya, Fransa, İtalya ve -nihayet- Almanya liglerindeki kulüplerin de isim hakları alınmış durumda. Umuyoruz ki İngiltere’deki diğer kulüplerin de isim haklarını almayı başarır Konami.
Konami, internet üzerinden sağladığı hizmeti de iyileştirme konusunda kararlı. Yeni oyunda Sony’nin internet sunucularını kullanacak olan Konami, böylece PES severlere daha az bağlantı problemleri yaşatmayı istiyor.
PES 2010’un beraberinde getirdiği başlıca yeniliklerden biri de kart sistemi. Önceki serilerden alışık olduğumuz yıldızların yerine getirilen bu sistem, oyuncuların özelliklerine göre değişiklik gösteren kartların oluşturduğu bir sistem. Oyun içindeki her oyuncunun toplam 12 kart hanesi olacak ve bu hanelere istediğiniz özellikleri yerleştirebileceksiniz. Ne var ki dünyanın en iyi futbolcuları olarak kabul edilen Ronaldo ve Messi gibi yıldızlar bile en fazla dokuz karta, yani özelliğe sahip olabilecek. Topa ilk hamle ve birebir oynama gibi bazı özellikler ise her futbolcuda var olacak özellikler. Aşağıda açıklamalarını yaptığımız kartlar ise sizin isteğinize bağlı olarak oyun içinde aktif ya da pasif olabilecek. İşte oyuncuların sahip olabileceği kartlar ve özellikleri:
- All Out Attack: Takım halinde atağa çıkma.
- Attack / Defence: Oyuncunun atak ya da defansif oynamasını belirler.
- Deep Cover: Defans oyuncuları yerlerinden hiç ayrılmaz.
- Dummy Runner: Defans bloğunda boşluk yaratmak için yapılan boş koşular.
- Extra Attacker: Defans oyuncuları da takımlarının ataklarına katılır.
- Fox in the Box: Ceza sahasına gelen topun üzerinden atlayıp arkadaki oyuncuya şans tanıma.
- Free Roaming: Gerrard gibi oyunculara serbestlik verme.
- Goal Poacher: Defansı top sürerek aşma.
- Incisive Run: Kanatlardan kaleye doğru top sürme.
- Long Ranger: Uzun şutlarda daha iyi sonuçlar alma.
- Mazing Run: Defansı şaşırtma amaçlı çapraz koşular yapma.
- Overlapping Run: Kanat oyuncuları kanatlardan bindirme yapar.
- Pinpoint Pass: Nokta atışı paslar, ortalar yapma.

Son olarak birkaç detay daha verelim: Bir oyuncunun kalitesini gösteren istatistiki puanlama, oyuncuyu oynattığınız bölgeye göre değişecek. Mesela Benayoun, ileriye dönük orta saha oyuncusu konumundayken 78, orta saha oyuncusu konumundayken 63 ve defansif orta saha oyuncusu konumundayken ise 47 puana sahip olacak. Kullanıcı dostu menüler yer alacak; iki kişilik oyun seçtiğinizde önceki oyunlarda yaptığınız sağa – sola geçme işini yapmanız gerek kalmayacak. Gözle görünür yükleme ekranları olmayacak.

Fantastik roman dendiğinde şüphesiz akıllara ilk olarak iki isim gelir, birisi Tolkien’in ölümsüz üçlemesi Yüzüklerin Efendisi serisi, diğeri ise Rowling’in Harry Potter 7′lemesidir. Harry Potter serisinin son kitabı olan Harry Potter ve Ölüm Yadigârları çıktığı gün ABD ve İngiltere’de toplam 11 milyon satarak müthiş bir rekor kırmıştı. Son kitapla birlikte Harry’nin maceraları da noktalandı, ancak hala beyaz perde de ve konsollarımızda bir kaç kez daha Harry’le maceraya çıkacağız. Ülkemizde 17 Temmuzda vizyona girecek olan Harry Potter ve Melez Prens’in daha vizyona girmeden oyunu çıktı bile.

HAYDİ HARRY
Harry’nin Hogwarts’taki altıncı senesidir ve Lord Voldemort’un geri döndüğünün tescillenmesiyle birlikte artık Harry seçilmiş kişi ilan edilmiştir. Snape Karanlık Sanatlara Karşı Savunma öğretmeni olmuştur ve iksir dersine de Horace Slughorn isimli yeni bir öğretmen gelir. Slughorn’un Harry’ye verdiği İksir kitabı’nın içinde iksirlerle ilgili ufak ipuçları vardır ve kitabın üzerinde de “Melez Prens” ismi bulunmaktadır. Oyunun asıl konusu ise Ölüm Yiyenlerin yani Voldemort’un takipçilerinin yükselişi.

Oyun senaryo işleyişi olarak oldukça karışık, bir görevi tamamladıktan sonra bir anda başka bir yere sıçrıyorsunuz ne oldu, oraya nasıl geldiniz? Hiçbir şey anlaşılmıyor. Eğer kitabı okuduysanız olanları anlarsınız ama, kitapla bir ilginiz olmadıysa oyunun senaryo akışı içerisinde zaman zaman sıkılabilirsiniz. Yapımcılar olaylar arasında hiçbir köprü kurma gereği duymamışlar, oyun bu yönden oldukça eksik kalıyor.

6′ıncı senesinde iksir yapımına merak saran Harry, oyunda da sık sık iksir hazırlıyor. Doğrusu iksir hazırlamak bana oldukça zevkli geldi, eğer bir Muggle olmasaydım çok rahatlıkla Harry klasında bir büyücü olurmuşum. Şaka bir yana iksir hazırlamak gerçekten zevkli olmuş önünüzdeki maddeleri sırayla ve yeterli ölçekte kazana koyuyorsunuz, ancak karışıma yanlış bir şey katar veya dozajını fazla kaçırırsanız ortalığı duman kaplıyor. İksir hazırlamadaki tek sorun ise iksirin belli bir süre içerisinde hazırlanmak zorunda olması, gerçi bu konuda da pek sorun yaşamadım.

Oyunda ki bir diğer zevkli yön ise büyü düelloları olmuş. İlk düellomuzda tek bir saldırı yaparken oyunda ilerledikçe yeni büyü saldırıları öğreniyoruz. Oyunda toplam 6 büyümüz var ve büyüleri mouse ile yapıyoruz. Oyunda ilerledikçe biz güçlenirken rakiplerimiz de güçleniyor ve haliyle düellolar daha da zorlu oluyor.

Oyunda ilk başta çoğu yer kapalı ve ilerledikçe Hogwarts’ın kapalı yerleri bize açılıyor. Yani oyunda sürekli görev yapmak zorunda değiliz, açılan farklı mekanlara gidip, iksir hazırlayabilir, düello yapabilir, süpürgeyle uçabiliriz; tüm bunlar bize kalmış. Oyunda yolumuzu bulmak için kendisi bir hayalet olan Neredeyse Kafasız Nick’den yardım alıyoruz. Bir yere gitmek istediğimizde onu çağırıyoruz ve bize yolu göstermesini istiyoruz, böylece seçilmiş kişinin kaybolma sıkıntısı da ortadan kalkmış oluyor.

UÇALIM BAKALIM
Büyücü olurda uçan süpürgesi olmaz mı? Harry 6′ncı senesinde sonunda Quidditch Takımı’nın kaptanlığına yükseldi. Gerçekten yapımcılar uçan süpürge üzerindeki kontrol sistemini de çok iyi oturtmuşlar. Kontrolü mouse ile sağlıyoruz, kamera açısı da sürekli olarak bizi takip ediyor ve otomatik olarak gideceği yönü izliyor, bize ise sadece Harry’i doğru yere yöneltip yıldızların içinden geçmek, engellerden kurtulup snitchi yakalamak kalıyor. Bu yıldızlara checkpoint diyebiliriz. Eğer bir yıldız kaçırırsanız sonraki yeşilden kırmızıya dönüyor ve kırmızıyı da ıskalarsanız göreve baştan başlamak zorunda kalıyorsunuz. Ancak bu yıldızların içinden geçme işi biraz uzun sürdüğü için sıkıcı olmuş diyebilirim.

Oyunda saklı 150 tane Hogwarts crest var. Bunlar oyunda bulunan kapalı çeşitli özellikleri açmaya yarıyor. Ayrıca oyunda etrafı parlayan cisimler, hayvanlar var. Bunlardan da mini crestleri düşürüyorsunuz, mini crest topladıkça sol üst köşede bir gösterge doluyor ve o gösterge tamamen dolduğunda mini crestleriniz bir büyük crest yerine geçmiş oluyor. Oyunda bazı görevlerden sonra da badge (rozet) kazanıyorsunuz.

Karakterlerin yürüyüşleri, koşmaları, konuşmaları çok robotsu olmuş. Bilhassa Harry’le hızlı koştuğunuzda bu sorun çok göze batıyor. Tren gibi ilerleyen Harry, tamamen kontrolünüzden çıkıyor, bununla birlikte etrafta çok gereksiz bir bulanıklık oluşuyor. Hızlı koşu esnasında birine çarptığınızda ise Harry yerlerde sürünüyor. Seçilmişi bu hale düşürdükleri için yapımcıları da ayrıca tebrik ediyorum(!)

Oyunda oldukça geniş bir haritaya sahibiz. Bununla birlikte mekanlarda oldukça iyi tasarlanmış. Hogwarts hakkında merak ettiklerinizi, dahası kitapta görüp hayal ettiğiniz mekanları bu oyunda görebilirsiniz ve genelde vereceğiniz tepki de “Tıpkı düşündüğüm gibiymiş.” olacaktır. Karakter tasarımlarının robotumsu olduklarından bahsetmiştim, ancak yüzleri ayrı bir garip duruyor. İçe çökük mor gözaltları, filmlerden sevdiğim Hermione karakterinden bu oyunda korkar oldum.
Oyunun arka fonunda çalan müzikleri oldukça başarılı buldum ancak karakter seslendirmeleri çok amatörce yapılmış. Filmdeki aktörler oyuna sesleriyle destek çıkmamışlar, buradan bir kulak uzaklığı zaten olacak, bununla birlikte zamanlamalar da çok kötü. Örneğin Harry’le Roy sohbet ediyorlar, Harry Roy’un sözünü kesecek. Önce Roy susuyor ondan 5 saniye sonra Harry lafa giriyor, doğrusu EA’den böylesi bir amatörlük beklemezdim.

SON SÖZLER
Oyun 4-5 saat gibi bir sürede bitiyor. Eğer kitabı okumadıysanız hikaye işlenişindeki kopukluklardan dolayı senaryoyu anlamakta sıkıntı çekebilirsiniz. Kitabı okuduysanız kurgu sizi tam tatmin edemeyebilir, dediğim gibi oyunun en zayıf olduğu yönü burası. Bunların haricinde eğer tam bir Harry Potter fanıysanız ya da biraz eğlenmek istiyorsanız bu oyunu oynamanızı tavsiye ederim. Çünkü gerek iksir hazırlama olsun, gerekse de düellolar oldukça zevkli olmuş. Bana kalırsa Harry’i bu son maceralarında yalnız bırakmayalım. İyi Oyunlar..

Yapay zeka açısından konumlandırma, kalecilik, topun belirli bazı durumlarda kesilmesi sıklığını azaltma, ara pas ve yetenekli oyunculara pasları ve koşuları döndürme imkanı sunma alanlarında çok büyük geliştirmeler var. Dahası, kaleciler havadayken hata yaptıklarını fark ederlerse fikirlerini değiştirip öbür tarafa atlayabilecek.

Yeni oyun modlarından birisi “Custom Team Tactics”, özelleştirilebilir takım taktikleri diyebileceğimiz bu mod ile amaçlanan, oyundaki takımların gerçek dünyada nasıl oynadıklarına bağlı olarak her birinin farklı oynayarak birbirlerinden ayrılması. Bunun aynı zamanda oyuncuların da kullanımına sunulması gerektiğini düşünen yapımcılar, takım taktiklerinin değiştirilebilmesini oyunculara mümkün kılmışlar, böylece takımın oynayış tarzını kendi kişisel zevk ve stillerine göre ayarlayabilecekler. Takımın teknik direktörüymüşçesine oyunda bulunan çubuklarla takımın oynayış şekli ile oynamak ve ayarlamak mümkün. Oyunda on bir ayar çubuğu var, Atak ve Defans olarak dağılıyorlar, Atak ayrıca kendi içinde “pozisyon yaratma” ve “oyun kurma” ayarlarına ayrılıyor. Yaklaşık olarak 140 atak ve 40 defans opsiyonu var. Böylece takımınızın “Çanakkale Geçilmez” savunması, ya da “topu alan koşsun” atakları kullanarak oynamasını sağlayabilirsiniz, tanıdık geldi değil mi? Evet, CM/FM severler için düşünülmüş olsa gerek bunlar. Custom Team Tactics ile 50.000’den fazla kombinasyonu takımınız için kullanabilirsiniz.

Önceki oyunda bulunan ve oldukça sevilen “Be a Pro” kısmı da kariyer modu olarak genişletilmiş. Bir futbolcu seçerek yahut kendiniz bir tane yaratarak onu dört sezon boyunca oynatacak ve sahada kazandığınız deneyim puanlarını kullanarak yeteneklerini geliştireceksiniz. Başarılı olursanız ulusal takımınızın teknik direktörü sizi fark edecek ve ulusal takımda oynayıp, nihayetinde ulusal takıma kaptan olarak Uluslararası Kupa’yı kazanıp bir Efsane olma fırsatınız var. Be a Pro oynarken eğer bir arkadaşınız çıkıp gelirse sizinle birlikte ya da size karşı oyuna katılabilir.

Be a Pro modunun tabii ki online oynama özelliği de olacak, önceki oyunda beşe beş oynanabiliniyordu, FIFA 09 için 11-11 online oynama seçeneği konulacağı kulaklarımıza gelse de yapımcılar resmi olarak online oyun için henüz bir açıklama yapmadılar, E3 ve Leipzig Games Festival’da yeni haberlerin duyurulucağı söylendi yine de.

Oyunun PS3 sürümüne özel bir oyun modu olacağı açıklandı ancak bu konu hakkında da daha fazla bilgi ilerleyen günlerde verilecek. Oyunun Wii sürümü ise farklı bir adla, FIFA 09 All-Play adı altında çıkacak ve bu platform için özel olacak, Wii sürümü aynı zamanda EA’in yeni “All-Play” markasının bir ürünü olacak. Wii için ayrıca farklı bir oyun modu da var, Footii Match adındaki mod ile 8-8 kişilik bir futbol maçı yapmak ve dünyanın her yerinden belirli bazı takımları yenerek süperstar takım kaptanlarını açabilecek oyuncular.

Oyunun grafiksel özellikleri de geliştirilmiş, hava koşulları, interaktif kutlama ve tezahüratlar ve dinamik taraftar tepkileri bunlardan. Bu özellikler görsel bir öğe dışında aynı zamanda oyunu etkileyen şeyler de olacak, yağmurun sahayı ıslatıp oynanışı değiştirmesi gibi. Yağmurlu havada uzun paslar daha zorlaşacak çünkü topun sahaya dağılmış su birikintilerine gelip çamurlanması ihtimali var. Futbolcuların hızları da buna göre düşecek ve manevra yetenekleri azalacak yağmurda, kayıp düşmeleri de sıklaşacak. Ayrıca futbolcuların koşma ve top sürme animasyonları da önceki sorunlardan arındırılmış olacak. Önceden bir animasyon bitmeden öbürü başlamıyordu, FIFA 09’da ise top sürme ya da koşma esnasında yön değiştirmek dinamik olarak farklı animasyon çeşitleri ile gösterilecek. Futbolcuların fizik animasyon ve motoru da geliştirilmiş ve serbest, gerçekçi bir stile bürünmüş. Futbolcunun hızı ve baktığı yön ile yapmasını istediğiniz hareket, bağıntılı olarak sonuçlanacak.

Gelişen bir diğer yön de yapımcıların Uyarlanır Takım Yapay Zekası olarak isimlendirdiği bir özellik, buna göre yapay zeka kontrolündeki takımlar, kendi takım ve futbolcu özellikleri ve istatistiklerini karşı takımınki ile karşılaştırıp buna göre oynayacak. Mesela yeteneği ve özellikleri düşük bir takım, daha yüksek kalitede bir takım ile oynarken defansif bir oyun tarzı benimseyecek ve kendi sahalarını 9 -10 kişi ile savunacak. Böylece adil olmayan takımlarla yapılan maçlar da zorlayıcı olacak. EA bu şekilde oyuncuların büyük takımlar dışında başka takımları seçmesinin teşvik edileceğini düşünüyor.

FIFA 09, oynanış üzerine odaklanarak zaten artık yeri sağlam olan bir seriyi daha da güçlü kılacağa benziyor. Gerçekçi futbolcu fizikleri ve değişken animasyonlar EA’in diğer oyunlarında olumlu karşılanmıştı ve artık FIFA’ya da yeni oynanış öğeleri katacaklar. Oyunun Ekim ayında çıkması planlanıyor. Bakalım EA, sahada Konami ile boy ölçüşebilecek mi bu sefer.

Kim yenerse yensin oyuncular kazanacak!

Sinema tarihinin en karizmatik ve tehlikeli iki yaratığı, Alien ve Predator’lar. Bunların arasında kalan talihsiz insan ırkı. Aliens vs. Predator evrenini en iyi bu şekilde anlatabiliriz. Her şey Predator 2 filminin sonunda gösterilen Alien kafatasıyla başladı. Sonra macera Aliens vs. Predator adlı çizgi roman serisine yansıdı. Bir yanda şan için avlanan gelişmiş Predator ırkı. Öteki yan da ise tek amacı çoğalmak ve yok etmek olan evrendeki en tehlikeli tür Alien’lar. Bir de evren hakkında hiçbir şey bilmeden evinden çok uzaklara giden kibirli insan ırkı. Bu güzel konsept yaklaşık 10 yıl önce ilginç bir oyunda birleşmişti. Çizgi roman ile aynı adı taşıyan bu oyun, zamanına göre çok ileri özelliklere sahipti. Alien, Predator ve Marine olabiliyorduk. Üstelik bu karizmatik iki ırkın tüm özelliklerini kullanma şansımız vardı. Predator olduğumuzda görünmez oluyorduk. Muhteşem av silahlarıyla insan ve Alien avlıyorduk. Alien’lar ise olması gerektiği gibi önüne gelen her şeyi yok ediyordu. Bir de oyunun korku unsuru Marine’ler vardı. Silahları ve yarım yamalak cesaretleri dışında hiçbir artısı olmayan Marine’lerle karanlıkta dolaşıp hayata kalmaya çalışıyorduk. Oyun çok popüler olmuştu ve herkes Marine ırkını oynarken korkudan kalp krizi geçirme riskiyle karşılaştı. Birkaç yıl sonra ilk oyundan bile daha detaylı güzel bir devam yapımı geldi.

Daha sonra ise ilk Aliens vs. Predator filmi gösterime girdi. Ancak konsoldaki bir iki başarısız deneme dışında ilk iki oyunla yarışacak bir AvP 3 oyunu bir türlü çıkartılmadı. Şimdiler de Sega’nın yönetiminde Rebellion firması yavaş yavaş Aliens vs. Predator evrenini yeni nesille uyarlıyor. PC, PS3 ve Xbox 360 için aynı anda geliştirilen oyun, bu evreni seven ve ilk iki oyunu tecrübe etme şansına yakalamış herkes tarafından merak ediliyor. Rebellion’dan Tim Jones ile 2010 yılının başlarında piyasaya sürülecek olan yeni projeleri Aliens vs. Predator yeni nesil hakkında konuştuk;

Öncellikle bize zaman ayırdığınız için teşekkür ederiz. İlk sorum oynanış tarzıyla ilgili olacak. Oynanış tarzı olarak eski oyunlardaki gibi sadece FPS görüş açısını mı kullanacaksınız yoksa TPS de kullanmayı düşünüyor musunuz?

Üç ırk da yalnızca birinci şahıs kamerasından oynanacak. Birinci şahıs kamerası bu oyun için çok uygun çünkü oyuncuların kendilerini bu üç ırkın rollerine tamamen kaptırmalarını istiyoruz. Ancak her birinin hissettirdikleri ayrı olacak, Marine ile gördüğünüz şeyler Predator ile gördüklerinizden çok daha farklı. Marine karanlıkta ilerlerken el fenerine güveniyor, Predator�ın zifiri karanlıkta bile düşmanlarının yerlerini bulmak için kullandığı birçok görüş modu var, Alien’lar ise tamamen ayrı bir hikaye!

Marine’ler takım olarak mı savaşacaklar. Takımımızla etkileşime girme şansımız var mı?

Marine olarak hikayenin önemli kısımlarında diğer Marine’lerle omuz omuza çarpışacaksınız ama bunlar tamamen yapay zeka kontrolünde olacaklar, yani onları siz kontrol etmeyeceksiniz. Oyundaki Marine deneyimi büyük çoğunlukla yalnız olmaya dayanıyor, yani kendinizi bir anda diğer Marine�lerle birlikte savaşırken bulursanız onların çok da uzun süre hayatta kalacağını ummayın. Karanlıkta tek başınıza çok vakit geçireceksiniz, her seste zıplayacak ve fenerinizin karanlıkta aydınlattığı yerlerden bir tehlike çıkmasını bekleyeceksiniz.

Oyunda nasıl bir hasar modellemesi düşünülüyor? Karakterleri düşünürsek, Alien’ların kanı asit. Bu şekilde etrafa ve insanlara zarar veriyorlar. Bu filmlerde en çok kullanılan unsurdu. Aynı şekilde Predator’lerde rakiplerine göre çok üstün bir kas gücüne sahip. Kapıları kırıp geçebiliyordu. Bu tarz olaylar oyuna yansıtılacak mı?

Düşündüğünüz gibi oyunda Alien kanı tamamen öldürücü. İnsan ve Predator vücudu da dahil olmak üzere dokunduğu her yüzeyi yakıyor, yani onlara saldırırken aranızda mesafe olmasına özen gösterseniz iyi olur. Oyunda Predator ile kapı veya duvar yıkamayacaksınız, ama gücünü on metre yukarıdaki bir ağaç dalına zıplarken veya bilek bıçaklarıyla Marine’leri doğrarken göreceksiniz.

Oynanış olarak hikayeye bağlı şablonlara mı bağlı kalacağız. Yoksa özgür bir oynanış olacak mı? Örnek olarak CrySis ve FarCry’ı verebiliriz.

Hikaye her üç ırk için de lineer olacak. Her ırkın birbirinden tamamen farklı bir hikayesi var, tüm hikayeyi anlamak için üç ırkla da oyunu bitirmenizi öneriyoruz. Ayrıca bu üç hikaye birbiriyle bağlantılı olduğundan bazı yerlerin ortak geliştiğini de fark edeceksiniz.

AVP filmlerine gördüğümüz yeni silahlar oyunda Predator’ler tarafından kullanılacak mı? Marine’lere yeni silahları var mı?

Predator filmlerindeki silahları kullanabilecek, hatta birkaç da yeni silah bulabileceksiniz! Marine�lere gelirsek oyun Alien 3′te gerçekleşen olaylardan 30 yıl sonra geçiyor, dolayısıyla teknoloji de gelişmiş, yani Pulse Rifle gibi silahları daha da gelişmiş olarak kullanacaksınız. Ayrıca şimdilik açıklamak istemediğimiz ve daha önce görmediğiniz yeni Marine silahlarımız da mevcut…

Oyunun konusunu özet geçmek geçmeniz mümkün mü? Oyun hangi mekanlarda ve gezegenler de geçecek?

Oyun BG-386 gezegeninde geçiyor, buraya gelen bir maden kolonisi kazıları sırasında ölümcül Alien ırkına ev sahipliği yapan bir harabeyi ortaya çıkarıyor. Kolonicilerle irtibat kesildiğinde gezegene Marine’ler gönderiliyor, bu sırada uzayın bir diğer ucunda Predator savaşçıları bu kutsal mekanın keşfedildiğini haber alıyorlar ve bu sırrın ne pahasına olursa olsun gömülü kalmasını sağlamak için hemen bir avcı ekibi gönderiyorlar.

Çoklu oyuncu oyunlarında ırkların birbirine üstünlüğü olacak mı?

Çoklu oyuncu hakkında pek fazla konuşamam çünkü ayrıntıları daha sonra açıklayacağız. Şu kadarını söyleyebilirim ki çokluoyuncu modlarında üç farklı ırk da kendilerine has oynanış tarzına ve yeteneklere sahip olacak ve oyunculara daha önce karşılaşmadıkları bir deneyim sunacaklar.

Ancak size üç ırk arasındaki farklı dinamiklerden bahsedebilirim. Predator gölgelerde saklanmakta çok başarılı ve yakın mesafede kesinlilikle ölümcülken Marine düşmanlarıyla arasına mesafe koyarak müthiş ateş gücüne güveniyor, Alien ise tamamen yakına girip düşmanlarını parçalara ayırmakla meşgul.

Alien’lar çok hızlı bir ırk ve duvarlarda yürüyebiliyor. En büyük silahları da buydu. Ancak FPS bakış açısıyla, düşününce hızlıca duvardan duvara atlayıp sonrada rakibi öldürmek çok zor. Bu sorunu aşmak için neler yaptınız?

Oyunu geliştirirken karşılaştığımız en büyük zorluklardan biri buydu. Oynanabilir bir karakter olarak Alien ortamdaki her türlü yüzeyde ilerleyebiliyor, hatta tavanda sürünürken avını takip edebiliyor… Alien karakterlerinin bu güçlü (ve eğlenceli!) avantajını korurken oyunculara her türlü yüzeyde herhangi bir zorlukla karşılaşmadan ilerleyebilmeleri için uygun bir kontrol sistemi geliştirmek için çok çalışıyoruz.

Yeni oyununuzda filmleri ve çizgi romanları örnek alıyor musunuz? Yoksa bu karakterleri baz alan ama bir çok yenilik içeren bir tarzınız mı olacak?

Alien ve Predator ile ilgili her şeyden, çizgi romanlardan ve filmlerden, özellikle de Alien, Aliens ve Predator gibi ilk filmlerden çok ilham alıyoruz. Piramit ilk AvP filminde ve AvP çizgi romanlarında olsa bile, bizim Predator harabelerimiz daha önce gördüklerinize pek benzemiyor.

Oyun teknolojisinde 10 yıl ilerlediğimizden dolayı orijinal oyundan çok daha gerçekçi ve vahşi bir oyun deneyimi hazırlayabiliyoruz. Bu hep aklımızda olan, ama 10 yıl önce mümkün olabileceğini bile hayal edemeyeceğimiz bir AvP oyunu.

İlk iki oyun çoğunlukla karanlık mekanlarda geçiyordu. Bu oyunun en büyük özelliği olsa da birçok oyuncu için itici gelmişti. Bu tarz, yeni oyunda da devam edecek mi?

Oh, karanlık olacak, hem de çok karanlık. Oyun korkutucu ormanlardan terk edilmiş rafinerilere ve uzay hurdalarına kadar bir çok ortam içerecek ve oyuncular çoğu mekanı filmlerden hatırlayacaklar. Ne kadar karanlık olacağı hangi ırkla oynadığınıza bağlı olacak � el fenerine bağımlı olan Marine için çok karanlıkken, görüş modlarına sahip Predator bu karanlıkta bile nereye gittiğini rahatça görebilecek.

Alien ve Predator evrenlerini içerik olarak kullanan filmler ve çizgi romanlarla uyum halinde bir deneyim sunmak için gerçekten çok çalışıyoruz.

Oyunu PS3, Xbox 360, ve PC için multiplatform olarak hazırlıyorsunuz. Peki platformlar arası bir farklılık olacak mı? Üç platformda da aynı grafik kalitesi mi olacak? Yoksa günümüzde çok yapılan bir satış taktiğiyle PC versiyonu daha az grafikle arka planda mı kalacak?

Her üç platform için de aynı anda geliştiriyoruz ve mümkün olan en yüksek grafik kalitesini hedefliyoruz. Orijinal oyun yalnızca PC için mevcuttu, bu yüzden size en iyici PC oyun deneyimini sunmaya çalışacağız. İlk PC oyunun halen bir çok hayranı var, hem onları, hem de AvP ile ilk kez tanışacak olan yeni oyuncuları mutlu etmek zorundayız.

Son olarak hikayeyi düşünürsek, Alienlar hem Marine hem de Predatorlar için büyük tehlike. Oyunda bu ortak düşmana karşı iki ırkın birleşip birlikte çalıştığı bölümler görecek miyiz? Yoksa karambol bir şekilde, üç ırk bir birine mi saldıracak. Ayrıca senaryo olarak üç ırk bir birini tamamlayacak hikayelere mi sahip olacak? Kısacası oyunun hikayesini tam anlamak için üç ırkla da bitirmek mi gerecek?

Tek kişilik oyunda diğer ırklarla birlikte çalışmayacaksınız, tamamen kendi ırkınızla birlikte olacaksınız. Ancak karşılaştığınız bazı durumlarda vereceğiniz kararlarla örneğin Predator’ları bir grup Alien’ın üzerine çekip onları yok etmelerini sağlayabileceksiniz. Bu iki ırkın savaştığı pek çok anla karşılaşacaksınız, çatışmaya dalıp hepsini öldürebilir, bekleyip kimin kazanacağını görebilir ve yaralıların işini bitirebilirsiniz.

Kuryelik yapan sıradan bir insan bir sabah kendini bir kraterin içinde bir takım güçler ile bulursa ne olur? İşte bunun cevabını oyun boyunca kendinize soracaksınız. inFamous, Cole Mcgrath adında günlük haber teslimatı yapan bir karakterin başından geçen olayları konu alıyor. Cole bir gün teslimat için yol alırken altı bloğu yerle bir eden bir patlama ile kendisini harabe haline gelen şehrin ortasındaki krater içinde bulur. Olaylara anlam vermeye çalışırken bir takım güçlerinin olduğunun farkına varması çok zaman almayacaktır. Tüm bu karmaşa yetmiyormuş gibi tüm TV kanallarında Cole, patlamanın sorumlusu bir terörist gibi gösterilir. Cole bundan sonra bir taraftan şehri ele geçirmiş Reaper’lar ile mücadele edecek bir taraftan da kendisine öcü gibi bakan ve kendisinden nefret eden halka kendisini kanıtlamaya çalışacak ya da “Madem beni sevmiyorsunuz, işte size beklemediğiniz bir kahramanı sunacağım” diyecektir.

Cole ile birlikte oyunda bazı yan karakterler ile de sürekli karşılaşacaksınız. Bu karakterlerden Zeke, Cole’un en iyi arkadaşıdır. Kimse ona inanmazken hep Cole’un yanındadır ve sürekli komplo teorileri ile kafası meşguldür. Trish, Cole’un güzel ve zeki kız arkadaşıdır. Patlamada kız kardeşini kaybetmiş ve bundan kısmen Cole’u sorumlu tutmaktadır. Cole ise güçleri sayesinde ona yardım ederek kendini affettirmeye çalışacaktır. FBI ajanı Moya ise Cole’dan Ray Sphere adındaki cihazı bulmasını böylelikle kayıp kocasını (John) da bulacağını düşünmektedir. Cole’un bu iyiliği karşısında ona ismini temize çıkarma garantisi vermiştir. Empire City’de karantina başladığından bu yana korsan yayın yapan bir TV kanalında “Hayatta kalanların sesi” ile Dallas bulmacanın bazı parçalarını sizlerin birleştirmenizde yardımcı olacaktır.

Empire City patlama ile birlikte tam bir kaos ortamına sürüklenmiştir. Görevliler bir yandan şehrin yaralarını sarmaya ve insanlara yardım etmeye çalışırken bir yandan da bu karışıklığı da gidermeye çalışacaklardır. Şehrin karantina altına alınması ile birlikte Reaper adı verilen eski uyuşturucu bağımlılarının ve çetelerin oluşturduğu suç örgütü de şehri ele geçirmeye başlayacaktır. Bununla birlikte içinden çıkılmaz bir hal alan kargaşa ortamı kahramanımızın olaylara dahil olması ile birlikte kimileri için iyi kimileri içinde kötü bir hal alacaktır.

Oyunun hikâye kurgusu bölüm aralarında sizlere çok güzel grafik çizgi roman çizimleriyle aktarılıyor. Oyunda en çok hoşuma giden özelliklerden bir tanesi olan bu çizgi roman çizimler kesinlikle oyundan sizi kopartmayan bir başka etkileyici özelliği oluyor. Sucker Punch kesinlikle bunda çok başarılı olmuş gözüküyor. Bir kahramanın ilk önce çizgi romanlardan geçtiğinin bilincinde olan firma alışılmış kahraman tasarımının da dışına çıkarak, sıradan kıyafetleri içinde süper güçleri de kahramanına sunabilmiş. Kahramanımız Cole’un Karma adını alan bir güç ve karakter sistemi var. Bu sistem sizin oyun içinde yapmış olduğunuz tercihlere göre iyi veya kötü tarafınızı su yüzüne çıkarıyor. Bu sistem oyuncuya sıkılmadan dilediği tercihleri yapmasını ve oyunda tek bir çizgi içinde gitmek zorunda kalmamasını sağlıyor. Karma sistemi oyun içinde sizin deneyim puanlarınıza göre özel yetenek ve güçlerinizle daha da şekillenerek size oyunda hakim olabileceğiniz bir karakteri oynanabilir kılıyor.

Oyunda Cole’un kullanacağı birçok yetenek ve güç yer alıyor. Bu yetenek ve güçlere sahip olabilmeniz için oyundaki ana görevlerin yanı sıra yan görevleri de yapmalı ve kazandığınız bu deneyim puanları ile yetenek ve güçlerinizi satın almanız gerekiyor. Oyunda karşılaştığınız düşmanlarınızı saf dışı bıraktığınızda aldığınız ek puanların yanı sıra karakterimiz düşmanlarına son hamleyi de onları etkisiz hale getirerek ya da halkın onlara psikolojik baskı yapması için bırakarak ek deneyim puanları da almanız sağlanıyor. Yine şehirde yardıma ihtiyacı olan insanlara yardım ederek de ek deneyim puanı kazanabiliyorsunuz. Bu yan görevleri sürekli takip etmek istiyorsanız R3′e bastığınız da haritada mavi ile yardım etmeniz gereken insanlar gösteriliyor.

Lightning Bolt: Yüksek gerilim hatları üzerinde, havadayken ya da düşmanlarınız ile aranızda belli bir mesafe varken onlara elektrik şimşekleri atabileceğiniz özel yeteneğiniz.

Shockwave: Şok dalgası özelliği olan ve havada veya yerde kullanabileceğiniz düşmanlarınıza ya da nesnelere direk kullanabileceğiniz, zaman zaman düşmanlarınızın ataklarını onlara döndürebileceğiniz gücünüz.

Bio Leech: Bu özellik ile düşmanınızı saf dışı bıraktıktan sonra beyin fonksiyonları vasıtasıyla onun elektriksel gücünü almanıza yarayan yeteneğiniz.

Pulse Heal: Cole’un yaralı olan vatandaşlara bir şok makinası edasıyla müdahale edip onları hayata kavuşturmasına yarayan yeteneği.

Static Thrusters: Cole’un Empire City’de etrafındaki yüksek yerlerden ve oyun esnasında zıpladığınızda havada süzülebileceğiniz favori yeteneklerinden bir tanesi.

Shock Grenade: Etrafa hedef seçmeden maksimum zarar verebileceğiniz elektrik topları atabileceğiniz yeteneğiniz.

Lightning Storm: SIXAXIS’inizi sağa ve sola çalkalayarak elektrik yüklü parçacıklardan bir fırtına çıkarmanızı sağlayan yeteneğiniz.

Precision: Cole’un düşmanlarını yavaşlatarak üzerlerine elektrik topu atabildiği gelişmiş yeteneği.

Arc Restraint: Cole bu yeteneği ile düşmanlarını bilekleri ve ayaklarında zemine mıhlayabiliyor ve böylelikle duygusal halk onlara kin kusabiliyor.

Thunder Drop: Cole’un yüksek zeminlerden, apartmanlardan düşmanlarının üzerine hızla elektrik şoku ile birlikte bomba etkisi yaratacığı gelişmiş yeteneği.

Cole, bu yeteneklerini oyun boyunca kazandığı deneyim puanları ile bir üst seviyeye çıkarıyor ve satın aldığı güçleri ile efektif bir hale getirebiliyor. Bir kahramanın sahip olmasını isteyeceği en güzel yeteneklerden bir tanesine hiç şüphesiz karakterimiz sahip. Cole’un oyun boyunca kullanacağı bu yetenekler kesinlikle oyuncuyu içine çeken bir yapıda. Tren yolunda ya da yüksek gerilim hatlarında süzülmek, bir binanın tepesinden yere kabus gibi çökmek, elektrik topları ile bir caddeyi tamamen tanınmaz hale getirmek tüm bunlar olurken görsel patlama şölenini izlemek gerçekten çok eğlenceli oluyor. Bir sonraki gücünüzü açmak için ya da geliştirmek için sürekli bir şeyler yapma peşine düşüyorsunuz. Etrafta bulacağınız, güç barınızı artırmanız için belli sayıda elektrik parçacıklarını toplamalısınız. Böylelikle daha fazla elektrik depolayabileceksiniz. Enerji sistemi oyunda Cole’un düşman tarafından hasara uğratıldığında etraftaki elektrik yüklü en yakın nesneden elektrik çekmesi ile daha iyi bir seviyeye geliyor. Bazen aksiyona dalıp etrafı elektrik şokuna boğduğunuzda düşmanlarınız bir anda sizi egale edebiliyor. Bu yüzden güçlerinizi kullanırken bunu da aklınıza getirmelisiniz.

Oyunda yapmanız gereken 100 kadar ana görev yer alıyor. Bunun yanı sıra senaryodan bağımsız yan görevlerde sizleri bekliyor. Oyun çok geniş bir alanda 3 parçaya bölünmüş bir adada geçtiğinden serbest olarak dolanabiliyor ve dilediğiniz görevi yapabiliyorsunuz. Yaptığınız yan görevler ile bölgeleri koruma altına alıyor ve güvenli bölgeler oluşturuyorsunuz. Görevler oyuncuyu sıkmayacak çok çeşitli görevlerden oluştuğundan bazen senaryodan önce yan görevleri yapmak bile istiyorsunuz. Bazen önemli bir paketin yerini öğrenmeli, bazen bir binaya döşenmiş vericileri temizlemeli bazen de direk Reaper ucubeleri ile mücadele etmelisiniz. Bu görevler esnasında iyi ya da kötü tercihlerde bulunacağınız seçenekler de sizleri bekliyor. Bu seçimleriniz Karma sisteminizi etkileyerek iyi ya da kötü düzeyinizi belirliyor. Eğer iyi tarafınız ağır basıyor ise karakterinizin elektrik gücü mavi, kötü tarafınız ağır basıyorsa kırmızı oluyor. Açıkçası oyunu tamamıyla iyi olarak oynuyorsanız sonrasında kötü olarak da oynamak isteyeceğinize eminim. Yani bana ne deyip her yeri havaya uçurabilir tam bir kâbus da olabilirsiniz. inFamous oyunculara 25-30 saatlik bir eğlence vaat ediyor. Şu sıralar oyunların 10 saat ile sınırlı olan modasını düşününce paranızı bu yönden de hak ettiğini kendi adıma söyleyebilirim.

Kiriptoya gıcık olmam suya gıcık olduğum kadar!

Kahramanımızın hep gıpta edeceğimiz yeteneklerini sıraladım ama her kahramanın olduğu gibi Cole’un da bir zayıf noktası var. Evet, su. Cole şebeke elektriği yüklü bir varlık olduğundan haliyle suya da zaafı var etraftaki su birikintilerinde düşmanlarına saldırdığında kendisi de zarar görüyor. Cole’un denize girme gibi bir lüksü asla yok. Hatta trene atlayım derken bana çarpması sonucu denize fırlamam ve ölmem görülmeye değerdi. Hal böyle olunca Empire City’nin yer altı şebekelerinde Cole cirit atarken en korktuğu şey kanalizasyona düşmek. Aslında bazı sahneler ile karşılaştığınızda bir gülümse sarıyor etrafınızı. Şuna bak bir elektrikle şehri duman ediyorum ama kafamdan aşağı su dökseler karizma yerle bir olacak diyorsunuz. Aslında bu durumu Sucker Punch’ın Sly serisinden tanıdığımız mizah anlayışına borçlu olduğumuzu düşünüyorum. Oyunda yine farklı mizahsen atraksiyonlara da yer verilmiş. Bazen sizden etkilenen vatandaşlar sizin fotoğrafınızı çekebiliyor, yardıma çağırıyor. Kötü tarafınızın ağır bastığı anlarda bazıları ise sövmelerinin yanı sıra sizi taşa tutabiliyor. Bu tarz ufak ayrıntılar da oyuna daha fazla adapte olmanızı sağlıyor.

inFamous, yeni nesil oyunlar içinde Sony tarafından 2009′da Playstation 3 için çıkış oyunlarından bir tanesi olarak lans edildi. Peki çıkışı ile hedeflediği başarıyı yakalayabilmiş mi diye sorarsanız, kesinlikle evet diyebilirim. Serbest oyun yapısı ve geniş oynanabilir alanıyla inFamous oyuncuya vaat ettiği özgürlük ve kahraman olma hissini kesinlikle çok iyi yansıtıyor. Eğlence ve platform oyunlarındaki başarısını kanıtlamış Sucker Punch’ın elinde de çok iyi şekillenmiş gözüküyor.